"De combinatie van mens en techniek,
dat vind ik het leukst."
Interview met een leerling-radiotherapeutisch laborant
Ik kom van de Hogere Laboratorium School en dat is toch vrij afstandelijk werk. De techniek vind ik leuk, maar ik wilde toch ook graag iets met mensen doen. Op school had ik al een module straling en dat vond ik razend interessant.
Via internet ben ik vervolgens verder gaan kijken, wat je daarmee kan doen. Als je dan even verder zoekt kom je snel op radiodiagnostiek of radiotherapie uit. Als het goed is zie je patiënten op de radiodiagnostiek maar een keer. Terwijl bij de radiotherapie het contact veel intensiever is. En die combinatie van mens en techniek, dat vind ik het leukst.
De opbouw van de opleiding is rustig. Je wordt niet in een keer boem vanaf school op de afdeling gezet. Eerst heb je een aantal weken school en verschillende stages. Bijvoorbeeld op de röntgen. Daar wen je er al een beetje aan, dat de mensen waarmee je werkt ziek zijn. Want vergeet niet, dat de patiënten die op de radiotherapie komen, erg ziek zijn. Dat is soms wel zwaar. In het begin denk je daar nog wel over na, maar je went er wel snel aan. Ook je collega's helpen je daar erg goed mee.
Het is ook niet zo, dat je constant hetzelfde doet. Het werk is enorm gevarieerd en bestaat uit verschillende onderdelen. Je hebt de voorbereiding, waar met een simulator de bestralingsvelden worden aangegeven. Je hebt de planning, waar de berekeningen voor het bestralen worden uitgevoerd. En uiteindelijk heb je de toestellen zelf, waarmee bestraald wordt. Tijdens de opleiding komen al deze onderdelen aan bod. En ook tijdens het werk rouleer je. Dus je werkt nooit alleen maar op een onderdeel. Eigenlijk wel jammer, want ik zelf zou het liefst alleen maar planning willen doen. Dat is mijn favoriete onderdeel.
Wilfred de Vries, leerling-radiotherapeutisch laborant |
