"Anesthesie; het blijft een mysterie."
Interview met leerling anesthesiemedewerker
Ik ben van verpleegkunde overgestapt op eerst de chirurgie en daarna de anesthesie. Tijdens een stage kwam ik in aanraking met de anesthesie. Ik vond het interessant om te zien, dat een patiënt gewoon ligt te slapen, terwijl er wordt gehakt en gesneden.
Wat doen die medicijnen in een lichaam? Hoe kan het dat een patiënt niks voelt? Het blijft een mysterie. De een reageert heel anders op een dosis dan een ander. Ook de manier van verdoven is verschillend. Met een ruggenprik bijvoorbeeld blijven de mensen bij bewustzijn. Terwijl er in hun lichaam wordt gesneden, kunnen ze gewoon met je praten. Sommige mensen zijn dan erg nerveus. Het voordeel is, dat je ze dan een klein roesje kunt geven.
Dat blijft boeiend, wat je met medicijnen kunt doen. Ook qua opleiding blijft het interessant, want je bent nooit uitgeleerd. Elk jaar veranderen de medicijnen en de apparatuur. Dat moet je goed bijhouden. Het werk is dan ook erg uitdagend.
Hiervoor heb ik twee jaar op de chirurgie gewerkt, maar anesthesie vind ik persoonlijk veel boeiender. Je bent constant bezig tijdens een operatie. Kijken of alles nog klopt, letterlijk en figuurlijk. En eventueel bijsturen. Daarbij werk je veel alleen, de anesthesist is er alleen bij het inleiden en uitleiden bij. Je hebt dus erg veel verantwoordelijkheid.
Hasan Nalbat, Leerling anesthesiemedewerker |
